32
biraz değiştim yine ve yineleneceği gibi yeniden. herşey kadar, herkes kadar,  belki bazen biraz daha az, daha çok,daha ağır ya da sağanak gibi bazen, değiştim elbette ben de...
Alıştım,alışırım da yine, yeniden yenileneceği gibi, buna da. herşey kadar, herkes kadar,belki bazen biraz daha az,daha çok, daha ağır ya da bir sağanak gibi aniden bazen.Yoruldum yine, yeniden...herkes kadar.

Son bi kaç yıllık kişisel tarihimi düşünüyorum.20'lerden 30'lara uzanan.. 2010 aşkın yılı oldu, 2011 yeni şehirde, yeni hayatın, 2012 30yaşla gelen akademik doyumun; 2013 köpek balıklarıyla başlayıp belirsizliklerle ve bir yandan içimde olanı merakla keşfederken, diğer yanda keşfettiklerinden korkanla, çelişkilerle ve yitirirken bulduklarımla. 2013 veda ederken sanki hiç bitmeyecek gibi yaşadığımın, en sevdiğimin bitişini izledim. Zamanın peşinden yenilenirken eskiyi sevdim, uzakları özlerken yerime mıhlandım. Olanı olmayanla yenilemeye çalışırken, olmayanı, hiç olmayacak olanı, olan ile yarıştırdım bile bile... Tükenmek ve tüketmek arasında 2014e umut kredisi yükledim. Kendimi kendim içinde kaybedip kaybedip, sonra yine yeniden buldum.  Bildiğim, unuttuklarımın arasına saklanmış meğer..Hayat da unutup unutup yeniden hatırlamak değil mi bildiklerimizi... 2014'ün gözü kaybolmalardan korkmuş olmalı, elini yüklediğim umut kredisine atmadi hemen...Biraz daha yıprattı, acıttı; telafisi olmayan kayıplarla da sınadı beni; eğreti mutluluklarla da eğledi.Bir kaç ayda, yıllardır beceremediği kadar büyütüp olgunlaştırdıktan sonra Ömür öğretmen;  küçük mutluluklara tutunmayı, kendine takılıp düşmekten çok ayağa kalkmanın önemini anımsattı. Hep böyle yapmadın mi dedi. Başardığımda küçük bir mutluluklarla mükafatlandirdi. 2014 kimin neyin nelerin dersi oldu, olacak bilemem..en güzeli bu belki..ama tıpkı öncekiler gibi benim için özel olacak özel kalacak.  Öncekiler gibi benim olacak!