Lost in Translation
Büyük planların arkasında aslında küçük korkular yatar..yatar mı? O zaman küçük planlar mı yapmalı mesela korkuları yenmek için..O zaman diner mi fırtına yoksa, fırtına önce sessizlik mi yaşanır?Başka şeyleri yazmak isterken nasıl da döküldü kelimeler yine elimden..Dağıldı ortalığa çil çil...şimdi geriye sarsam toplamasam hepsini yeni bir cümle olurlar mı hiç biraraya gelmemiş gibi..Bizim gibi olurlar mı; hiç birarada olmamış, karşılaşmamış ama birbirini tanıyan yabancılar olurlar mı?Ben ve sen...sen kimsin hangi sensin...
Planların ardında korkularım mı var yoksa heyecanlarım mı..hangisi daha ben hangisi daha sana yakın duruyor..bilmeden gittiğim yolun yolcusu mu olmalıyım yoksa bilmediğim yolun bilinen yolcuları mı...
Karışık bile değilken cümleler ve sanki herkes anlarken öznelerini, ben belirsiz tümleci mi olmakta direnmekteyim..hiçbiri herkes biri belki hepsi belki kimi...cümleleri çektiğim yerlerin senin okurken çektiklerinle aynı olması için mi bu kadar ucu açıktı, yoksa sen ucu açık oldukları için mi kendine çekiyorsun bu kadar..ve ben asıl sana mı yazıyorum yoksa yazdıklarım mı bir yandan sana dönüşüyor...
Kafası kopuk bir tavuk gibi bir durum bu aslında, hareket mevcut yön de ama yönü belirleyecek bakış eksik...bir yöne doğru koşuyorum ama koştuğum yönü ben bilmiyorum ki, yolun sonunu görebileyim..Sahi kafası kopuk bir tavuk ne kadar daha koşar ne zaman tükenir son enerji kırıntıları?
Bana kırıntılar yetecek mi?Büyük harfle başlayan cümleleri nasıl seçmiştim mesela, kim büyük cümle yapmıştı onları..Özneler mi...tümleçler mi yoksa..Özneleri eyleminden büyük olduğu için mi içine sığamadık kurduğumuz cümlelerin?aynı özneyi ve fiili kullandığımız cümlelerimiz oldu mu bizim ki şimdi aynı tümlecimiz olsun..Ya olduysa, olmuşsa yani yada oldu diyelim dolaylı tümleci de bizim olur mu şimdi kurmak istediğimiz yeni cümlenin...
Senler karışıyor yine cümlelerimde demek ki özneler yine yitiyor tercümede..“Lost in translation” of my own words into my own meanings.... 27 Kasım
Büyük planların arkasında aslında küçük korkular yatar..yatar mı? O zaman küçük planlar mı yapmalı mesela korkuları yenmek için..O zaman diner mi fırtına yoksa, fırtına önce sessizlik mi yaşanır?Başka şeyleri yazmak isterken nasıl da döküldü kelimeler yine elimden..Dağıldı ortalığa çil çil...şimdi geriye sarsam toplamasam hepsini yeni bir cümle olurlar mı hiç biraraya gelmemiş gibi..Bizim gibi olurlar mı; hiç birarada olmamış, karşılaşmamış ama birbirini tanıyan yabancılar olurlar mı?Ben ve sen...sen kimsin hangi sensin...
Planların ardında korkularım mı var yoksa heyecanlarım mı..hangisi daha ben hangisi daha sana yakın duruyor..bilmeden gittiğim yolun yolcusu mu olmalıyım yoksa bilmediğim yolun bilinen yolcuları mı...
Karışık bile değilken cümleler ve sanki herkes anlarken öznelerini, ben belirsiz tümleci mi olmakta direnmekteyim..hiçbiri herkes biri belki hepsi belki kimi...cümleleri çektiğim yerlerin senin okurken çektiklerinle aynı olması için mi bu kadar ucu açıktı, yoksa sen ucu açık oldukları için mi kendine çekiyorsun bu kadar..ve ben asıl sana mı yazıyorum yoksa yazdıklarım mı bir yandan sana dönüşüyor...
Kafası kopuk bir tavuk gibi bir durum bu aslında, hareket mevcut yön de ama yönü belirleyecek bakış eksik...bir yöne doğru koşuyorum ama koştuğum yönü ben bilmiyorum ki, yolun sonunu görebileyim..Sahi kafası kopuk bir tavuk ne kadar daha koşar ne zaman tükenir son enerji kırıntıları?
Bana kırıntılar yetecek mi?Büyük harfle başlayan cümleleri nasıl seçmiştim mesela, kim büyük cümle yapmıştı onları..Özneler mi...tümleçler mi yoksa..Özneleri eyleminden büyük olduğu için mi içine sığamadık kurduğumuz cümlelerin?aynı özneyi ve fiili kullandığımız cümlelerimiz oldu mu bizim ki şimdi aynı tümlecimiz olsun..Ya olduysa, olmuşsa yani yada oldu diyelim dolaylı tümleci de bizim olur mu şimdi kurmak istediğimiz yeni cümlenin...
Senler karışıyor yine cümlelerimde demek ki özneler yine yitiyor tercümede..“Lost in translation” of my own words into my own meanings.... 27 Kasım
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder