Insan ne zaman ölür, ne zaman sever, ne zaman büyür..ne çok soru ne çok cevap vardır böyle...herkes bir şekilde büyümüştür sevmiştir de söyler ya ölmeden nasıl söylenir...herneyse konumuz bu değil, benimki bir nevi çeşitleme olana bir yenisini ekleme,gerekli gereksiz düşünmemece..benim fikrimden başkalarına ne ya da başkaları ne yapsın benim fikrimi dememece...
Insan ne zaman büyür?ya da daha düzgün ifade edelim büyümekten ne anlar böyle düşününce...nedir o cümledeki fiilin arka odaları..sizinki neydi mesela en azından bir kez olsun aklınızdan bu sorunun geçtiğinden adım gibi emin olarak sorarım, nedir?Hadi tamam diyelim ki öyle sormadınız da şöyle bir önermede bulundunuz: demek ki büyümüşüm, ki....
Ben dikkatim ettim mesela, ne zaman aklımdan bu soru geçse aklım ve kalbimdir baş aktörler...kalbime uğramayan bir düşünce ya da aklıma danışmayan bir kalp meselesi..kalp meselesi olamama durumu..Yine öyle bir anda geçti aklımdan, ne olduğunu bilemediğim, neresinde durduğumu anlamadığım bir aydınlıktan geçerken aklım, ve bir yıldız kayması kadar kısa sürerken bu durum yine...
Dedim ki demek ki "büyüdüm ben ki aklımdan geçiyor sadece bu akıl tutulması kalp aldanması"..büyümüş olmalıyım ki yıldız kaymasının aydınlığı takılı kalsa da bir yerde önümü açmıyor...Bekliyorum ki büyüdüm ya da büyüdüm ki bekliyorum. Üstelik büyüdüğümü ispat etmek için de değil bu beklemem, sadece geçsin diye bu kamaşma içimde...kamaşırken daha aydınlık görünenlere günlük gölgeleri düşsün diye, ya da düşürsün diye içimdeki kötülük perileri..ya da galip gelsin diye yıldızlar..Ya da daha olası olan sadece korkaklık mıdır..yani büyüdükçe korkuyor olmak, endişe duymak daha mı olabilir gelir insana..insana değil bana..Sanırım en basitinden budur sorunun cevabı, büyümek: hata yaptığını anlamak hata yapabileceğini anlamak ve hatayı engellemeye çalışmak...sonra aynı hatayı yeniden yapıp da hatalarını sevmek...
Insandan başlayıp kendinden bitirmek ve aslında yazdığın her 3. tekil şahsın kendin olduğunu bilmek bundan kaçmamak belki de benim büyüme hikayem..Eskiden yazdığım; şimdi tanıyamasam da o zamanlarki ben olduğumu bildiğim yazılarda olduğu gibi...Büyümek biraz da bu hatta, kendini tanıdıkça aslında tanımadığını farketmek benim için..ve sonra bunun da tanıdık gelmesi..
Mutlaka büyümek daha bir çok şey benim için, ama şimdilik bunlar ite kaka öne geçtiler belki bir başka zaman diğerleri olur büyümek antolojimin yeni cildi...